Η σουρεύτρα
Σουρεύτρα στο γλωσσικό κρητικό ιδίωμα της ανατολικής Κρήτης, λέγεται η κουτσομπόλα.
Αλίμονο σε όποιον, η όποια, έπεφτε στη γλώσσα της σουρεύτρας. Η σουρεύτρα είναι αυτή που σουρεύει, δηλαδή γυρίζει το χωριό, μιλάει με όλους, μαθαίνει τα καθέκαστα και ύστερα σουρεύει τον έναν στον άλλο, δηλαδή λέει με τον δικό της τρόπο τα πράγματα και βγάζει τη σούρα του (άτυχου η άτυχης) που θα πέσει στη μπούκατζη-στόμα της.
Έχουμε δύο λέξεις που μοιάζουν μεταξύ τους. Η μία είναι η σούρα και η άλλη είναι η βγανιά, η σούρα έχει να κάνει γενικά με τα κακός κείμενα ενός ανθρώπου που τα βγάζει στη φόρα η σουρεύτρα. Η βγανιά έχει να κάνει μόνο με την σεξουαλική παρέκκλιση από τα κοινά αυστηρά ήθη του τόπου.
Η σουρεύτρα είναι πάντα γυναίκα, αργόσχολη και συνήθως μεγάλης ηλικίας. Φράσεις: Ποια σουρεύεις πάλι;, της έβγαλαν τη σούρα, αυτή σουρεύει όλο το χωριό.